Medicinska onkologija

Kao i u ostatku sveta, rak je jedan od vodećih uzroka smrti i u Turskoj. Stope obolevanja od raka jasno odražavaju ozbiljnost situacije. Zbog sve većeg značaja raka na globalnom nivou razvijaju se nove metode lečenja raka.

U Turskoj, najčešći tipovi raka su prostata, dojka, pluća, rektum i želudac/pankreas.

Jedinice za medicinsku onkologiju igraju značajnu ulogu u procesu koordinacije za osobe kojima je dijagnosticiran rak. Jedinica "Medicinska onkologija" u bolnici Medicabil bavi se dijagnostikom, lečenjem i praćenjem pacijenata obolelih od raka. Po potrebi, odvija se saradnja sa svim jedinicama i donose se zajedničke odluke u vezi s rasporedom lečenja pacijenta. Jedinica za medicinsku onkologiju se ponekad naziva i "medikalna onkologija".

Odel Medicinske onkologije u Medicabil bolnici ne bavi se isključivo lečenjem pacijenata obolelih od raka. U ovom odelu posebno su važni i programi skrininga i dijagnostike koji imaju za cilj prevenciju ove bolesti.

Rana dijagnoza raka značajno povećava uspešnost lečenja. Medicinska onkologija obuhvata sve faze bolesti i najčešće deluje u saradnji sa odelima poput hirurgije i radiologije. U dijagnostici i lečenju primenjuje se multidisciplinarni pristup.

Rak se može definirati kao promjena normalnih karakteristika ćelija u telesnim tkivima i njihovo nekontrolisano umnožavanje. Smatra se jednom od najozbiljnijih bolesti savremenog doba, a drugi je vodeći uzrok smrti u Turskoj. Rak se vrlo brzo širi na susedna tkiva.

U okviru medicinske onkologije, u procesu lečenja najčešće se primenjuju lekovi koji se daju putem vene ili oralno. Međutim, ove terapije mogu se razlikovati u zavisnosti od vrste raka. Takođe, plan lečenja koji razvija lekar specijalista također će se menjati u skladu s vrstom kancerogenih ćelija, organom u kojem se rak pojavio i područjem na koje se proširio. Važno je ovdje smanjiti rizik ponovne pojave bolesti. U tu svrhu koriste se adjuvantni, neoadjuvantni i palijativni tretmani.

Hemoterapija je jedna od najčešće korištenih metoda u lečenju raka. Poznata je kao terapija lekovima kod lečenja kancerogenih oboljenja. Glavni cilj kod primjene ove terapije je potpuno zaustavljanje nekontroliranog rasta ćelija raka. Ćelije raka se uništavaju zajedničkom primenom lekova s ​​različitim mehanizmima delovanja. Hemoterapija, koja se koristi od sredine prošlog stoljeća, do danas je postigla značajan napredak. Koriste se različiti hemoterapijski lekovi s ciljem usporavanja ili zaustavljanja napredovanja raka, a često se primenjuju i prije hirurškog zahvata kako bi se povećala uspešnost lečenja. Ovi lekovi razvijeni su za različite tipove raka.

Hemoterapija, metoda hemijskog lečenja, ima nekoliko nuspojava. Neke od najozbiljnijih uključuju gubitak kose, gubitak apetita, rane u ustima, groznicu i modrice. Moguće je smanjivanje doze lekova kada se rak uspije usporiti ili eventualno zaustaviti. Međutim, produžena hemoterapija može uzrokovati ozbiljna oštećenja određenih organa. Problemi sa srcem i bubrezima ili oštećenje plućnog tkiva su samo neki od primera ovih komplikacija.

Imunoterapija, kao i hemoterapija, jedna je od metoda lečenja raka. Osnovna razlika u odnosu na hemoterapiju je u tome što se imunoterapija zasniva na jačanju prirodnog odbrambenog sistema organizma. Cilj ove terapije je povećati sposobnost tela da se bori protiv raka.

U pojedinim slučajevima imunoterapija može delovati i na zdrave ćelije, a ne samo na ćelije raka, što može dovesti do određenih nuspojava tokom lečenja. Ova metoda lečenja poznata je i kao terapija jačanja imuniteta.

Algologija se najčešće opisuje kao terapija koja se daje u svrhu smanjivanja bola. Bolovi koji se javljaju kod raka mogu biti mnogo intenzivniji u odnosu na druge vrste bolova. Algološke metode koriste se za lečenje kronične ili neobjašnjive boli. Posebno kod hroničnih bolova često se koristi kombinacija različitih terapijskih metoda. Kreme, losioni ili sprejevi koji se nanose na područje gdje se javlja bol mogu dati vrlo učinkovite rezultate.

Pored ovih uobičajenih metoda u lečenju raka, moguće je spomenuti i druge terapije koje se koriste kao što su; hormonske terapije, ciljane biološke terapije, simptomatsko lečenje, prilagođavanje prehrane/dete ili metode podržavajućeg psihološkog lečenja.